Pakistan het sluimerende gevaar
augustus 31, 2007
Alle ogen zijn momenteel gericht op de crisis die onstaan is tussen de VS en Iran. Een aanval dreigt want het Islamitisch fundamentalistische Iran is bezig nucleaire wapens te ontwikkelen. Maar het even fundamentalistische Pakistan heeft de atoombom al en daar gaat het langzaam de verkeerde kant op.
Iran is een land met een lange geschiedenis van steun aan en organiseren van terrorisme. Het door religieusfundamentalisten geleide land steunt momenteel Hezbollah in Libanon en een heel scala aan gewapende partijen in Palestijnsgebied die allemaal op de terrorismelijst van het westen staan. Behalve dat iedereen het op zijn vingers kan natellen zijn er ook serieuze aanwijzingen dat Iran de gewapende groepen in Irak en Afghanistan bevoorraad met wapens en hen operationeel ondersteunt in hun strijd tegen de westerse troepen in die landen. Daarnaast is Iran bezig met het ontwikkelen van een nucleaire industrie die voor het land geen ander doel kan hebben dan het produceren van een atoombom. Een verschrikkelijk doem scenario hangt de wereld boven het hoofd. Een scenario waarin het land dat openlijk terroristen operationeel ondersteunt en bewapend in staat zal zijn diezelfde terroristen te voorzien van een nucleaire bom. De gevolgen laten zich raden natuurlijk, namelijk een onvoorstelbaar zware aanslag op onschuldige burgers op westerse bodem, naar alle waarschijnlijkheid de Verenigde staten of Groot Brittanie. De dreiging is reeel. Wat dat betreft heeft George Bush echt wel gelijk. Je kunt het misschien oneens zijn met de manier waarop hij er wat aan wilt doen, maar willen bediscussiëren of deze dreiging wel bestaat maakt je in een klap ongeloofwaardig. De dreiging dat Iran terroristen voorziet van of Israel aanvalt met een atoombom is heel erg reëel.
Wat tot nu toe minder aandacht heeft gekregen maar wat steeds meer mensen zich beginnen te realiseren is dat er al een land is waar Islamitisch fundamentalisten hoge posities in leger en regering hebben en dat reeds over een atoombom of zelfs meerdere atoombommen beschikt. En de politieke macht in dat land verschuift met de dag meer en meer naar de Islamitisch fundamentalisten. Ik heb het natuurlijk over Pakistan. Tot nu toe een gedwongen partner in de strijd tegen terreur maar feitelijk de peetvader van de Taliban in Afghanistan. 11 September veranderde Pakistan noodgedwongen in een tegenstander van de Taliban omdat de VS hen deed kiezen tussen slikken of stikken met de fameuze woorden van George Bush ‘You are either for us or you are against us’.
Steeds meer mensen beginnen zich zorgen te maken over de positie van Musharraf de president van Pakistan. Deze week werd ook bekend dat hij zijn rol in en daarmee een groot deel van de grip die hij heeft op het leger wilt opgeven. En dat baart zorgen aangezien de Islamitisch fundamentalisten door heel de legertop verspreid zitten. In feite komt het erop neer dat een fundamentalistisch Islamitisch land reeds over atoomwapens beschikt en dat de laatste controle daarop word opgeheven doordat Musharraf uit het leger stapt, democratische verkiezingen uitroept en dan door de Pakistanen word weggestemd in ruil voor wat mogelijk een fundamentalistische vervanger kan worden. En dan zijn de rapen echt gaar.
Het zou mij daarom niet verbazen dat wanneer de crisis met Iran voorbij is de pijlen van de VS en de westerse coalitie worden gericht op Pakistan. En juist omdat de samenwerking tussen Musharraf en de VS gedwongen en tegen de zin in was van het Taliban gezinde Pakistan is de vraag legitiem of Musharraf niet bewust een stap opzij doet om onder het excuus van democratische verkiezingen eenzelfde debakel als met de verkiezingen van Hamas te veroorzaken. Naast Iran kon Pakistan wel eens het echte grote gevaar blijken waar maar heel weinig mensen momenteel rekening mee houden.
Reacties
One Response to “Pakistan het sluimerende gevaar”
Wil je reageren?
hetgeen hier gekenschetst wordt heb ik reeds 4 jaren geleden gedacht te zien aankomen. de taliban, een groepering die zijn roots in pakistan heeft, zal nooit uit de harten van de religieuze pakistani weg zijn.
laten wij westerlingen aub heel erg terughoudend zijn mbt deze ontwikkeling.