Het recht op gewapende zelfverdediging
juli 3, 2007
Twee Groningse buren in Musselkanaal hebben het met elkaar aan de stok. De ene buurman filmt vervolgens zijn buur terwijl deze met een eind hout dronken voor de deur staat te dreigen en plaatst de filmpjes op Geenstijl.nl. Hoe ver mag je gaan om jezelf, anderen en je bezittingen te beschermen?
Zelfverdediging is nogal een heikel punt in Nederland. Verschillende mensen zijn daar al op een nare manier achtergekomen. Zo stond er laatst nog in de krant dat een man gearresteerd werd en een aantal dagen heeft vastgezeten omdat hij een inbreker die hem met een mes had bedreigt iets teveel klappen had gegeven voordat hij de man aan de politie overleverde. Wij lopen vaak met een Amerikaans idee van zelfverdediging in de rondte, waarbij we denken dat geweld is toegestaan wanneer we met geweld worden geconfronteerd. Wanneer we dan de Nederlandse versie van zelfverdediging leren kennen zijn we ernstig teleurgesteld. Ik ben geen jurist en weet het dus niet 100 procent zeker, maar de Nederlandse versie houd in dat je jezelf alleen maar in veiligheid mag brengen door geweld te gebruiken. Je slaat de agressor 1 keer tegen de vlakte en word vervolgens geacht hard weg te rennen van je belager. Doe je dat niet maar geef je hem (terecht) een flink pak ros, dan word de agressor lieflijk naar het ziekenhuis gebracht en word jij afgevoerd door oom agent. In mijn ogen geeft dit nog maar eens aan wat voor kromme wetgeving wij in dit land hebben. Mijn motto met betrekking tot zelfverdediging is ‘Doe aan anderen wat zij aan u willen doen’, en ik ben ook nog eens van mening dat je de politie er dan beter buiten kan laten. En word je toch opgepakt omdat je je belager in elkaar hebt gemept, doe dan je best om troost te putten uit de overtuiging dat het morele recht in ieder geval wel aan jouw kant staat.
Het probleem met de politie en zowiezo met de rechterlijke macht is dat zij de zaken altijd achteraf bekijken. In principe is de politie altijd te laat. De politie komt immers omdat er wat gebeurt is. Je belt de politie omdat je in elkaar geslagen bent. Omdat een inbreker je huis heeft leeggehaald. Omdat iemand zich aan je vergrepen heeft. De rechter gaat dan ook nog eens achteraf over het gebeurde rechtspreken. Zowel politie als de rechter kunnen dus niet voorkomen dat je slachtoffer word. De enige die kan voorkomen dat jij ergens slachtoffer van word ben jij zelf. Die kostbare minuten tussen het moment dat de dreiging ontstaat en dat de politie arriveert ben je op jezelf aangewezen. En juist omdat de politie er niet op tijd bij kan zijn, ben ik van mening dat de wetgeving een stuk ruimer moet zijn wanneer het aankomt op het verdedigen van jezelf, je geliefden en je bezittingen. Er vanuitgaand dat de overtreder altijd de schuldige is die de bewuste keuze maakt om de wet te overtreden en jou tot slachtoffer probeert te maken, vind ik dat alleen de overtreder verantwoording draagt voor alles wat daarna volgt en er dus zelf debet aan is dat hij klappen krijgt van iemand die weigert een slachtoffer te zijn en zijn honkbalknuppel al klaar had liggen.
Reacties
Wil je reageren?