De Paus staat op de lange tenen van de Islam
september 17, 2006
Lange tenen hebben ze die radicale moslims. Althans dat is een indruk waar ik mij niet meer aan kan onttrekken. Als gezagsdrager of bekend figuur mag je tegenwoordig kennelijk niks meer zeggen over de Islam of over Mohammed de profeet van de Islam. Je hebt zomaar een fatwa aan je broek, je veroorzaakt zomaar wereldwijd een rel en voordat je het weet hebben ze een pop met jou gelijkenis gemaakt en steken ze die in brand en de vlag van je land ook. Het was niet eens een eigen uitspraak van de Paus dat Mohammed niks dan slechte en inhumane dingen zou hebben gebracht, maar die van een keizer waar ik nog nooit van gehoord had en nog ergens uit de middeleeuwen ook. Dus iemand citeren mag kennelijk ook niet meer.
Het wrange is natuurlijk dat de wereldwijde reactie van Moslims op de toespraak van de Paus precies weergeeft wat volgens die middeleeuwse keizer het probleem was. De geweldadigheid die bijna als een vanzelfsprekendheid met het Islamitische geloof gepaard schijnt te moeten gaan. Dat de Islam een religie van vrede en verdraagzaamheid is zoals een groot aantal westerse Imams hebben gezegd valt nog moeilijk te geloven als je de krant s’morgens openslaat of s’avonds het nieuws aan zet. Een non dood schieten omdat de Paus een Middelseeuwse keizer heeft geciteerd doet ook geen wonderen voor dat beeld van vrede en verdraagzaamheid. Ik begin in iedergeval zo langzamerhand de hoop op te geven dat een dialoog met de Islam uberhaupt nog mogelijk is. Een dialoog is namelijk alleen mogelijk wanneer twee partijen beiden de dialoog willen. Vanuit de streng islamitische hoek heb ik maar weinig handreikingen gezien naar het westen en het Christendom maar al heel wat bedreigingen en wapengekletter.
Moet de Paus zijn excuses aanbieden is de volgende discussie. Ik ben van mening dat dit geen enkele zin heeft. Voor radicale moslims is de Paus een kruisvaarder die de kant van de duivel genaamd Bush heeft gekozen en zijn wij in het westen allemaal zionisten. Kunnen we met mensen die zulke waanbeelden hebben een dialoog voeren? Moeten wij excuses aanbieden en ons in onze vrije rechtstaat laten dicteren wat wij wel en niet mogen zeggen? Ik dacht het niet. En ik hoop dat de Paus er niet eens over peinst om ook maar een woord terug te nemen. Maar hoe zit het dan met de dialoog tussen het Christendom en de Islam? Ik ben van mening dat als de Islam uberhaupt een dialoog wil, zij eerst maar eens even die lange tenen een flink end in moeten trekken. En indien niet, dan maar geen dialoog.
Reacties
Wil je reageren?